Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
20 apr 2014
Halve Jan Knippenberg memorial 2014
20 apr 2014
De Jan Knippenberg memorial 19-04-2014
20 apr 2014
Verslag 59km JKM strandrun 2014!
13 apr 2014
Limburgs Zwaarste 2014 "misschien binnen 100 jaar"
Verslagen in 2014
* April
* 20 apr 2014: Halve Jan Knippenberg memorial 2014
* 20 apr 2014: De Jan Knippenberg memorial 19-04-2014
* 20 apr 2014: Verslag 59km JKM strandrun 2014!
* 13 apr 2014: Limburgs Zwaarste 2014 "misschien binnen 100 jaar"
* 12 apr 2014: Pijn doet het altijd
* 9 apr 2014: 5-4-2014: Limburgs Zwaarste (100 km)
* 9 apr 2014: Country Club at last
* 9 apr 2014: Over een comeback
* 8 apr 2014: Achtste editie van Limburgs Zwaarste goed verlopen
* 6 apr 2014: Elsi wint de 100 km van Callela
* 1 apr 2014: 6 uur te Loos
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van April 2014
 
Ja en daar sta je dan ‘s morgens om negen uur aan de start van de halve JKM. Een beetje dubbel gevoel erbij om 2 redenen, had eerst ingeschreven voor de hele, maar omgezet naar de halve omdat ik over 3 weken weer een 67 km. wedstrijd heb en omdat er privé nogal wat gebeurd is.

Maar daar gaat de toeter en moeten we aan de bak. Hoe is hier de route aangeven vraag ik aan een andere loper, gewoon de zee links houden tot de finish , zegt hij. De eerste kilometers over het strand is het nog fris en waait het vrij stevig op kop. Ik loop samen met Jacques en praten wat over koetjes en kalfjes. Al snel blijkt dat we op kop lopen. De eerste 125 lopers worden langzaam ingehaald, de bikkels zijn al vanaf 00:00 uur bezig en hebben er al heel wat ellende opzitten, wind, regen en kou. We moedigen ze natuurlijk allemaal aan en vragen of het nog een beetje gaat, wat niet altijd helemaal zo is.

Ik begin langzaam warm te worden, bedankt Anita voor je kledingadvies en daar is de eerste drinkpost, beetje drinken en even later de sanitaire stop en door, nog steeds samen met Jacques op naar de tweede. Het strand wordt een beetje harder en de wind valt nu wel mee, naar de tweede post ga ik mezelf al afvragen wie straks die schoenen moet krijgen als we zo finishen, maar het is nog ver. Inderdaad na post 3 valt er een gaatje ik zie het aan de schaduw naast mij, er is niemand meer. Ondertussen is het al best druk op het strand wat weer de nodige afleiding geeft en daardoor is de laatste post al weer snel in zicht, nou op naar de laatste kilometers. Het beste is er nu wel vanaf en als een echt duurloopje voelt het niet meer aan, ook de wind begint weer wat lastiger te worden, maar oké het zijn de laatste kilometers dus het mag wat zeer gaan doen.

Het laatste stukje strand zie ik een paar fietsers op de dijk mij tegemoet komen en ik weet dus dat het niet echt ver meer kan zijn, alleen de wind is nu echt lastig en de eerste dijk overgang mag ik mooi voorbij lopen, poep in het Engels denk ik, het is nog verder dan ik dacht, maar de fietsers zeggen daar bij die man mag je de dijk over. Gelukkig eindelijk wind mee en wat is het gelijk warm. Ik zeg tegen de fietsers dat ik over de finish gelijk een potje zal gaan janken.

Inderdaad zodra ik er ben schiet ik vol en mevrouw Knippenberg moet heel even geduld hebben met feliciteren, na de nodige felicitaties zie ik Endy, de croq man zitten, ik ga erbij zitten en we schieten allebei vol emoties, mooi hoor we hebben gelijk een band voor het leven.

Nog even dit de schoenen zijn dus voor mij, ha, ha

Organisatie is echt super allemaal vriendelijk en behulpzaam, echt super bedankt.

Ook respect voor de 125 lopers want dat is toch een echt rot eind alleen al om er aan te durven beginnen!


Jan Muller
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
Voor mij een van de mooiste klassiekers in de ultraloopsport is de JKM om dat die wordt gelopen ter eren van Neerlands ultrapionier Jan Knippenberg een zeer goede ultraloper en een bijzonder mens, maar geloof me elke Ultraloper is apart.

Zaterdag 05.00 de wekker ff eten en dan om 06.00 op de fiets naar Leiden CS ik had geen dwaas kunnen vinden die me naar Velsen Noord wilde brengen helaas, maar trein en bus werken ook prima. In Beverwijk worden we door de organisatie opgehaald en naar de start gebracht.

Die is bij restaurant See you ik see veel bekenden schudt de hand van Martien Baars en pik mijn startnummer op en ruim de camelbag in gels sportdrankje en zoet zure snoepjes ff voor de afwisseling.

09.00 na een toespraakje van Mikel de zoon van Jan mogen we weg de wind is noord oost en best fris dus jasje aan wel loop ik in korte broek heerlijk. Het strand is goed dat was twee jaar geleden wel anders al snel loop ik voor m’n gevoel redelijk voorin er zijn 56 starters kan goed tempo houden en zo zegt de Tom Tom op 42 km 4 uur ik denk nou dat gaat wat worden mijn PR op de 60 gelopen op Texel vorig jaar staat op 6.22.

Ondertussen haal ik 125 km en 60 km lopers in die pep ik op en zeg nog ff klein stukkie ik zie je in Den Helder daar nemen we een biertje. Ik kan bij de posten goed drinken en eten banaan en tukkies cola en water ook heb ik wat gelletjes bij me die neem ik met water, bij de laatste post 15 km voor de finish denk ik ff terug aan 2012 hier stapte ik toen uit en nu voel ik me fit en neem een lekker boulionnetje en ga verder ff vlug rekenen als er nu geen gekke dingen gebeuren en dat weet je maar nooit kan ik binnen komen in 5.45 en dat zou een waanzinnig PR zijn ik krijg ff tranen in mn ogen en een brok in de keel.

Het laatste stuk gaat buitendijks naar de tennis vereniging alwaar de finish is, ik zie de boot naar Texel gaan en krijg heimwee naar dat mooie eiland waar ik ooit een keer hoop de 120 van Texel te mogen lopen wee ff een fisherments friend momentje…..

5.40 nog een klein stukkie en pats 5.43 een waanzinnig PR wat ben ik hier blij mee ook met het feit dat ik de medaille omgehangen krijg van de weduwe van Jan met daarbij drie zoenen…..

Nu de bar in na de chocomel lekker op huis aan pap is er om me lekkere luxe naar huis te rijden daar ga ik de douche in nog ff snel een verjaardag de straat achter ons een paar lekkere koude biertjes en nu ja nu gaan de benen echt omhoog voel ze al ben diep gegaan vandaag maar dat was ook een beetje het strijdplan……

Adios…..
Pieter den Edel (60-22)


(noot Henri Thunnissen: bij het verslag was een mooie foto van een trotse Pieter te zien samen met Hanna Knippenberg. Helaas lukt het ons niet om foto's te plaatsen.)

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
De afgelopen 2 weken veel en behoorlijk wat wedstrijd kilometers gemaakt met de zware 80km Limburg Zwaarste 2 weken geleden. En vorig weekend de 60km Castricum ultra met de dag erna de Marathon van Rotterdam. Dus je loopt tegen grenzen met als doel om de 24 uur van Steenbergen zo goed mogelijk te rennen over 3 weken! Kortom, de 59km JKM over het strand kan er ook wel bij, maar wel oppassen!

Ik haal Mo Dries op en bij de Noordpier is het reuze druk en gezellig. Helaas zie ik net te laat Esther Devilee voorbij komen. Daarna startnummers ophalen en kletsen en natuurlijk de wc opzoeken. Dan een woordje en de start van de halve JKM is begonnen.

Snel het strand op en zie in de verte de fabrieken van Tatasteel en daarna richting Wijk aan Zee waar mijn zwager zijn strandhuisje aan het klaar maken is en ik help even mee met graven enzo. Daardoor kom ik als laatste bij de verzorging in Castricum aan en besluit iets te gaan versnellen met als plan om na de dijk van Petten nog sneller te gaan om op het eind het zwaarder te maken zodat je op het laatste stuk de 24 uur na gaat doen: met afwisseling van wandelen en dribbelen.

Ik haal wat lopers in en kom ook Esther tegen. Ze heeft het mega zwaar op haar 125km run! Petje af hoor. Ik klets soms met lopers. Dan het lange stuk dijk van Petten en we zitten op de helft. De dijk gaat redelijk maar komt geen eind aan. Ik baal een beetje, waar is het eind? Dan de verzorging en ik neem wat brood en energiedrank. De opstart is lastig en Rob en Mo komen voorbij en ik volg ze op afstand op het strand van Petten. Dan ga ik versnellen en ga richting de 5:30 km/minuut. Ik haal nu veel lopers in....Dan een lang stuk vooruit met geen lopers en dat is jammer. Wel toeristen en het jasje gaat uit, mouwen opstropen en gaan... .De verzorging bij Groote Keeten is nog wel ver weg en ik heb dorst en drink mijn eigen drinken op. Helaas gaat de wind tegen draaien en het gaat moeizamer.

Gelukkig, daar is de verzorgingspost en nu nog 14km te gaan. Ik start weer op en na een km pijn in de knie en wat is dit? Ik wandel wat en probeer weer en nog steeds een pijn en wat nu? De tegenwind gaat krachtiger waaien en ik besluit te wandelen. Na een km staat het vast: ik blijf wandelen naar de finish en wil niet 3 weken voor de 24 uur een blessure oplopen.

Na een tijdje komen lopers voorbij en ik maak wat praatjes en train het snel wandelen wat ook nodig is voor een 24 uur. Dan de dijk van Den Helder en daar dribbel ik een stuk, maar de knie is voelbaar en ik ga al wandelend naar de finish. Een warm welkom en natuurlijk blij met de 6:47 uur en in mijn beleving verstandig ondanks het wandelen!!!
Dan een erg warme douche, en eten van de organisatie. Ik mag mee rijden met Jean-Antoin van de Rijzen en vrouwlief en ben superblij daarmee.

Kort en bondig: het strand blijft super en we hadden best wel mooi weer onderweg en mooie omstandigheden. Laatste 15km behoorlijk wind tegen en ondanks het wandelen ben ik een keer verstandig en op de grens gebleven van het kunnen. Ik heb genoten en organisatie en lopers bedankt voor dit vakantiedagje uit. Voor mij nu afbouwen richting de 24 uur.

Rinus van der Wal
(rinusrunning <> gmail.com)

Foto’s op: https://picasaweb.google.com/109624242763518163723/59kmJKMStrandrun19April2014#
Facebook: https://www.facebook.com/rinus.running
Website: http://www.rinusrunning.nl 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]
 

 
 
 
3weken ervoor: Zeg, ik (Paul Van Hiel) zou graag de 100km van Limburg zwaarste willen doen, jij (ikzelf Deborah Lyneel) gaat toch de 60km doen, hé! ??? Voilà, ingeschreven, oeps! Te laat, hihi!!
5dagen ervoor: We moeten zaterdag 5/04 opstaan op 3u. Waaaaaaaaaaaaaaat!
3dagen ervoor: Boem, Awauuw, Grrr, … Verdikt voor Paul, kleine teen gebroken, minstens 6weken geen extreme sporten doen, en zeker niet lopen.
2dagen ervoor: Zeg, kan ik dat wel aan!
1dag ervoor: Paul belt naar Willem (de organisator), kan Deborah 1u vroeger starten mits zij niet zeker is de posten tijdig te halen. Geen probleem, er starten er nog horen we langs de telefoon.

D-Day: Driiiiiiiiiiiiing, 5u daar gaat de wekker. Pff, gelukkig toch 2u later dan normaal. Dit is een marteling voor mij zo vroeg der uit. Heb bijna niets geslapen, pure stress. 7u15, aangekomen te Heerlen, inschrijven in het Sportcomplex, leuke ontvangst. Nu rustig klaarmaken. Paul gaat mij proberen zoveel mogelijk te steunen en te zien tijdens deze tocht. Ben verbaasd van mijn eigen rust, ga proberen te doen wat gaat, we zien wel.

8u02: Nog effe een fotootje met de vroegstarters, we zijn met zijn 4 - Ann Van Samang, Els Aelbers en Jacques Vandewal . Wat voel ik mij een bleuke naast deze ultra’s. We vertrekken aan een soort van totempaal onmiddellijk het bos in. De sfeer zit er al goed in. Met een gezellige babbel & gelach lopen we beetje bij beetje verder. Opeens horen we iemand nog achter ons, een bekende voor sommigen, nl. Astrid Kettenis. Oei, zegt Jacques, die heeft haar rokje aan vandaag, ze gaat er voor gaan. An volgt Astrid haar tempo rustig mee, en voor we het weten zijn we d’r 2 kwijt. Volgens Els & Jacques moeten we ons niet haasten, anders zijn de posten nog niet open. Dus wij verder genieten van al dat moois onderweg. De vogeltjes in de bomen & struiken fluiten der op los, konijntjes in de velden huppelend van hier naar daar met hun witte staartjes vallen ze ons op. We lopen bergop, bergaf langs kleine paadjes, bergop, rechtdoor, …

We raken bij de 1e post, na 13km. Goeeeeeede moooooooorgen iedereen. Iedereen is al wakker en wat vriendelijke mensen. Onze ogen glijden over al dat goeds. Tijdens het bijtanken komen de eerste 2 snelle mannen van de 60km al voorbij. We moedigen ze wat aan … en wij weer weg. Hey, iets achter de post zien we de Paul pikkel pikkel, nu moedigt hij ons wat aan.

Alles gaat vlot. Het wordt stilaan wat warmer, behalve bij open vlaktes is het wat frisser, maar het weer is super. We lopen zelfs tussen de koeien van het ene veld in het andere. Af en toe komen we wandelaars tegen en de Paul die foto’s van ons maakt & … We zetten onze koers verder door bossen en weidegebieden. De mooie vergezichten zijn prachtig, wat genieten we met volle teugen …

Opeens een huilende tiener, haar Rottweiler is weggelopen. Ai, bijt ie? Na wat heen en weer geschreeuw, roepen, wachten en wenen van het meisje, wordt er gebeld met de ouders. De hond is al terecht, hij is zelf huiswaarts gelopen. Oef!

We pikken terug in. De km vliegen voorbij met Jacques & Els. Ik moet wel toegeven dat ik merk dat dalen bij mij toch iets minder gaat, voorts alles ok. Meer & meer mannen van de 60km steken ons voorbij, sommigen met een enorme grijns, zo van: Zeg Jacques, als je een feestje wenst te bouwen met jouw dames, verwittig ons, hé! Wij maar verder & lachen. NL Limburg is een prachtige provincie vanwege de fraaie glooiingen en zijn karakteristieke boederijen.

Aha, post 2. Wow, al 23km in de benen. Iedereen neemt zijn tijd om wat te eten & te drinken. Hier zie ik Paul ook weer terug. Hij heeft nogal moeite gehad om de post te vinden met de wagen, er bleken veel omleidingen, werken, … Hier geraak ik mijn 2 loopgenoten kwijt. Toch bedankt aan Els en Jacques om zolang met mij gelopen te hebben.

Dan gaan we maar alleen verder. Allé, nee, dit mag ik niet zeggen. Af & toe loopt er iemand mij voorbij. Hoi, hoor ik dan, wat is iedereen kei vriendelijk, allemaal ook blijde gezichten. Ik denk dat dit komt omdat de lente begonnen is in dit mooie parcours met zijn fruitbomen in volle bloei, katjes aan de wilgentakken, krokussen, … af en toe een reiger die overvliegt, kleine eendjes die hun mama vlug nazwemmen, …

Jak! Ben verloooooren gelooooopen, lintje niet gezien op grote parking. Ben blijkbaar niet alleen, we zijn met een 5tal. Bitte, … ja, ja , wir sind schon in Deutschland. Aha, de weg gevonden. Het parcours blijft ongelooflijk op, af, op, af, op, op, op … te gaan. Grotendeels onverharde wegen, we lopen veel over smalle bospaden en grote uitgestrekte weiden. Het leuke is dat je door de weilanden moet via een ijzeren draaideur. Wandelaars kijken soms verbaasd van waar wij uitkwamen.

Post 3 was in de buurt van een grote eetgelegenheid. Doe mij (en vele velen anderen) te goed van de wereldbekende Limburgse vlaaien, mmm & een lekkere pudding. Niets ontbrak wat je als loper nodig zou hebben. Alles gaat er gemoedelijk aan toe. Iemand wordt zelf gemasseerd al liggend op de grond. Sommige fietsers kijken wat met jaloerse blik naar onze bevoorradingspost. Paul moedigt mij nog wat aan en hop we kunnen er weer tegen.

Ik hang echt de toerist uit. Mijn loopsnelheid is niet hoog, maar so what! Bij hellingen heb ik steeds gewandeld (geen ervaring in het bergop lopen), de stijlen stukken bergaf ook, is niet zo best voor mijn knieën. Na 35-40km begint alles zeer te doen, toeme! Bij de volgende post kom ik mensen tegen die mij voorbij waren gelopen. Ze vertellen mij, ja, we volgden een andere loper die niet mee deed of we waren efkes aan het dromen. Wat een sfeer bij die posten. Een beetje verderop zie ik Paul terug op een fameuze helling. Hoe is die daar geraakt met zijn gebroken teen? Echt niet te doen, ik geloof dat hij zijn eigen Limburg Zwaarste aan het doen is! Straks als ik nog kan, krijgt hij ne shot onder zijn gat (voor de NL=een trap net onder zijn rug). Ik loop verder over houten brugskes, langs kleine wegjes, naast het water. Af en toe kom ik een MTB'er tegen. Mijn benen doen zeer, maar merk dat ik niet alleen ben, oef! Ook wielertoeristen (gelukkig geen terroristen) zien af, ik zie ze al zwalpend naar boven rijden, hier is ook voor hen vandaag een toertocht aan de gang.

Post 5: Hey, ik ben d’r al bijna. NOOIT OF TE NOOIT gedacht, ook al doet alles pijn! In januari 2014, nadat ik was gestopt na 23km van de Trèfle à 4 Feuilles, heeft er ooit iemand gezegd tegen mij “Ja, het gaat met den diene (Paul) niet lang duren voordat je een marathon gaat doen”. Ikzelf: ja, binnen 100jaar misschien! Amai, die jaren zijn gevlogen.

Paul had mij verwittigd “ge gaat de Willem zijn bergskes op het einde vervloeken”. Wel raar maar waar “I love them”, de vele wandelingen in de Walen hebben mij geholpen, niets is daar vlak. Het tempo bergop is nog mooi, maar berg af, dat is wat anders, damned! Pijn, pijn. De laatste km probeerde ik nog zoveel mogelijk te lopen wat kon. Bij de finish kon er zelf nog een glimlach af voor de Paul. Jawadde, dit is mijn 2e ultra in 2weken tijd, en wat voor één. Wat een gevoel & zoveel leuke mensen & wat een prachtige omgeving. Na 9u47 het sportcomplex binnenkomend met een blije en voldaan gevoel. Willem & Annemarie hadden voor ons allen leuke herinneringen: een oorkonde met foto & een grote handdoek met je naam erop.

Na een douche zag ik An, Els, Jacques, Gust & Co terug. Iedereen deelde zijn belevenissen van de dag. Bedankt aan iedereen & wat een fantastische organisatie!

2dagen nadien: Amai, stijf! Trappen af moet in achteruit, trappen op in pinguïn effect. Gaan zitten & rechtstaan is ai ai ai!
5dagen later: Wat doen we dit weekend?

Deborah Lyneel
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]