Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
21 sep 2014
Loop|Fiets|Proef|Marathon|Drenthe
21 sep 2014
Ecotrail Brussel 80km
20 sep 2014
Ze hebben er weer wat moois van gemaakt
20 sep 2014
Run Winschoten 100 kilometer 13-09-2014
Verslagen in 2014
* September
* 21 sep 2014: Loop|Fiets|Proef|Marathon|Drenthe
* 21 sep 2014: Ecotrail Brussel 80km
* 20 sep 2014: Ze hebben er weer wat moois van gemaakt
* 20 sep 2014: Run Winschoten 100 kilometer 13-09-2014
* 17 sep 2014: RUN 100 km in Winschoten
* 16 sep 2014: Geen eendagsvlieg
* 15 sep 2014: Winschoten 50 km
* 11 sep 2014: Brecon Beacons Ten Peaks
* 10 sep 2014: Tromsø Skyrace
* 10 sep 2014: Rekener 24-Stunden-Lauf
* 9 sep 2014: CCC: van Courmayeur tot Chamonix
* 9 sep 2014: Hastrail
* 7 sep 2014: 47 Mile Race, New York – Mijn vuurdoop als ultraloper
* 5 sep 2014: Spreelauf 2014
* 4 sep 2014: Angkor Wat Empire Marathon
* 3 sep 2014: Ludo Depoortere in Phidippedes RUN
* 3 sep 2014: Verslag Reykjavik marathon
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van September 2014
 
Hallo loopvrienden,

Een marathon lopen met als slogan "hier kom je altijd aan " kun je op drie manieren uitleggen ... Ten eerste: uh.... dat ben ik vergeten. Ten tweede : Je kunt in gewicht aankomen'' omdat er op 13 plaatsen proeverijen zijn variërend van een ijsje tot een Italiaans broodje met ham ...maar dát is niet de bedoeling, de laatste jaren ben ik al 5 kg zwaarder geworden ... Ten derde: je kunt bij de finish aankomen én dat is nu WEL de bedoeling. Want dat was in mijn laatste marathon (Waldniel 7 juli) niet gelukt .... dat heeft mij lang dwars gezeten .... na 61 marathons mijn eerste D.N.F (did not finish), bij de start had ik daarom toch iets van een onzeker gevoel.
Hoe zal ik het zeggen ... het is net als met een springpaard dat voor de eerste keer weigert om over de hindernis te springen, die denkt de volgende keer ook van waarom springen? "het is makkelijker als ik er even om heen loop" .... afwachten dus of mijn benen nu ook wéér gaan weigeren. Nu wil ik mij niet gaan vergelijken met een paard... ( vooral niet met een mannelijk paard want daar halen ze meestal iets bij weg waar ik niet zo blij mee zou zijn) maar je moet aan je gevoel toch een uitdrukking kunnen geven vind ik.

Zo en nu het serieuze deel, half tien, wij zijn er aan begonnen! En "wij" zijn 2 andere marathonlopers en ik ! Ja echt, maar 3 lopers die solo gingen lopen. De rest ( 730 deelnemers) doen afwisselend lopend en fietsend de halve of de hele marathon en dat is hier echt een hype! Want binnen een paar dagen is de inschrijving (25 euro) al volgeboekt! Afgelopen jaar liep ik hier een soortgelijke marathon in De Lutte en daar waren wél een honderdtal solo lopers... vreemd ? Of het nu komt dat toen ik mij inschreef de anderen niet meer durfden ... is de vraag.

Na enkele meters laten wij de 3e loper al achter ons....en banen wij ons een weg tussen de lopers en fietsers (er werd om de 10 min in groepen gestart ). Leuk toeval: het hotel waar wij logeerden is de eerste proeverij, door de achteringang de keuken in, een lekker bavaroise gebakje eten en via de voordeur er weer uit !
Minder leuk is het om daarna door een weiland met het nog natte gras te banjeren en zien dat mijn metgezel van mij weg loopt én het wordt nog minder leuk als ik (samen met een mooie dame) ergens verkeerd ben gelopen ... ( ogen op de weg houden sjefke !)

Gelukkig komen we bij een proeverij op een boerderij weer op de goede route uit, met dit verschil dat mijn enige "concurrent" verbaasd kijkt als ik tegen hem zeg dat ze hier heerlijke zelf gemaakte yoghurt hebben.. als ik vertrek ....en hij net aankomt ! Maar ach hij is 25 jaar jonger en zal mij wel snel inhalen denk ik.

Lastig dat er geen km aanduiding is, toch ook maar eens met de 'tijd' meegaan en een modern sporthorloge kopen van mijn "prijzengeld". Toevallig hoor ik na anderhalf uur lopen van een fietser dat wij bij het 16 km punt zijn. Bij één proeverij gaan wij bij een landhuis via de voordeur over de oude mooie parketvloer de tuin in ... op het gazon speelt er dan livemuziek ... en je krijgt er de lekkerste hapjes. Buiten een overheerlijk petit-fours gebakje sla ik het meeste over ... bang voor mijn maag met nog 25km voor de boeg. De route is ook van alles wat, door gras, zand, bospaden met boomwortels enz en dat is vermoeiend voor mijn oude stramme benen. Maar op een mooi geasfalteerd fietspad door een bos haal ik toch nog 11km/u (volgens een fietser) EN het 30km punt in 2 uur 50 min. Dus voor mijn doen is dat prima ... door een heideveld met erg hoog gras én roodharige runderen mét lange horens kom ik op een bospad waar ik met moeite de boomwortels nog kan omzeilen .... het afzien is begonnen ...

Een stel "boze bosheksen" dwingen mij tot stoppen om een lekker soepje te nemen .... kom daarna nog maar met moeite op gang ... en als ik vraag hoe ver het nog is hoor ik afstanden van tussen de 6 en 12 km .......gelukkig zie ik op een A.N.W.B bord de finishplaats Westerbork (4 km ) staan ... zo lang kan het dus niet meer zijn. Over een moeilijk beloopbaar klinkerweggetje van het openluchtmuseum Orvelte sta ik voor een nieuwe verrassing ... 238 schapen (als ik goed geteld heb) versperren mij de weg, ze gaan wel allemaal netjes opzij als ik langs wil ... op één zwart schaap na ... echter na een goed gesprek tussen twee lotgenoten kan ik weer verder. In de verte hoor ik de speaker, eindelijk de finish komt in zicht .... een hobbelige landweg in de laatste km dwingt mij helaas tot een stukje wandelen .... En daar, plots sta ik voor de finish..... 4.35.18. En daar moet ik het maar mee doen.

Cijfers : die zijn er eigenlijk niet... ja', ik ben voorlaatste geworden van 3 deelnemers...en dat ook nog met een stukje afkorten! Samenvattend: leuke marathon om eens een keer te lopen. Het weer speelde natuurlijk ook mee, en de organisatie is goed en vriendelijk !
Verbeterpunt bij deze 3e editie van de Loop|Fiets|Proef|Marathon|Drenthe: routeaanduiding niet altijd duidelijk (kleine bordjes) en soms maar hier en daar één klein lintje. En bij de proeverijen was er niet altijd drinken (water).
Persoonlijk: laatste km 10 km zwaar gehad, vooral op de moeilijker beloopbare stukken zoals op heide en zandpaden, geen kracht en souplesse meer.
Het was mijn 62e marathon (hindernis) .. en een goed springpaard springt niet hoger dan nodig is want er komen (hopelijk) nog meer hindernissen op je pad.

De allervriendelijkste groet:
Jef van de Weerdt
(jefvandeweerdt <at> hotmail.com) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Op zaterdag 13 september werd voor de derde maal de Ecotrail Brussel ingericht. Meerdere afstanden konden afgelegd worden maar de langste (81km) interesseerde ons (piek,nonkel) het meest. Doordat het startschot van deze trail maar om 12u30 werd gegeven in het Terkamerenbos wisten wij op voorhand dat wij de laatste uren in het donker gingen lopen en daardoor de koplamp van doen gingen hebben. Dit zou voor mij de eerste maal zijn en ik moet zeggen, wel eens iets anders, men zag de wimpels, vlaggetjes reeds van ver verschijnen in de donkere bossen doordat zij onderaan fluo waren gemaakt, super.

Het beloofde een warme droge dag te worden en de weerberichten waren eens juist uitgevallen. Ik dacht dat wanneer de zon ging verdwijnen het rap zou beginnen afkoelen maar helaas, daardoor was ik veel te zwaar gekleed en heb het, doordat ik vergeten had om met het lichte t-shirt te vertrekken en de zwaardere mee te nemen in de rugzak, eigenlijk gans de wedstrijd te warm gehad.
Nu, toen wij aankwamen aan het Atomium voor ons wedstrijdnummer af te halen zochten wij een plaats om auto te parkeren maar wat bleek, overal stonden parkeermeters en moest men 25 euro insteken om gans de dag te mogen blijven staan. Gelukkig zetten wij de auto rechtover de inschrijvingstent om daar te horen dat er een vrije parkeerplaats was enkele straten verder in de Rue du Marathon. Daar aangekomen bleken wij niet de enige te zijn die de bewuste parkeerzone zocht. Wat bleek, men zag wel parkeerplaatsen maar er stonden verkeersborden ‘verboden te parkeren op 13 sept.’ Iedereen parkeerde op die plaats en wat bleek na het aanspreken van een trail-medewerker: die parking was voor ons gereserveerd maar men had vergeten om aan te duiden dat het voor de traildeelnemers was .... Moest het de eerste keer zijn, kan ik er nog inkomen maar na 3 keren moet men toch al een beetje de klappen van de zweep kennen.

Zo kwamen wij aan het startpunt in het Terkamerenbos na het nemen van tram 7 en een tiental minuten stappen in gesprek met een medeloper die die bewuste 25 euro in de automaat had gestoken. Voor de start werden de nodige inlichtingen gegeven in zowel het Frans, Nederlands en Engels (zeer verstaanbaar) over de te volgen regels betreffende oversteken van de banen, het ecologisch omgaan met de natuur enz. Maar nogmaals een klein minpuntje: ter plaatse was nergens sanitair voorzien en daardoor werd iedere boom in de omtrek goed besproeid. Maar wat doe je met de dames? Of de grote boodschap?

Stipt om 12u30 werd het startschot gegeven en daar vertrokken wij (130 deelnemers) het eerste park binnen. Wat mij verwonderde tijdens de race is dat er zo veel groen is rond onze hoofdstad en wat een groene long is het Zonienwoud! Daarna liepen wij grote stukken van de groene wandeling en met passages aan de Leeuw van Waterloo, het kasteel van Beersel (zie strip Suske en Wiske blauwe reeks), het kasteel van Dilbeek, doorlopen van het Koning Boudewijn Stadion en de trappenhal van het Atomium en de vele parken.

Verder niets dan lof voor de organisatie, bewegwijzering goed aangeduid, op meerdere gevaarlijke oversteekplaatsen medewerkers aanwezig, zeer gevarieerde bevoorrading en bij aankomst onbeperkt drank, spaghetti en 2 soorten soep die zeeeer lekker waren, top!
Ook was een van de medeinrichters ter plaatse bij de bevoorrading die ons allen mentaal opfokte met zijn enthousiasme (bedankt).

Nu wat betreft de wedstrijd: de eerste 20km samen met mijn loopgenoot van run to the hills,sodibrug gelopen maar daarna het jonge geweld zien verdwijnen en die is toegekomen als 6e finisher. Ikzelf heb altijd mijn eigen tempo gelopen en rond 35km en 55km een klein dipje moeten overwinnen maar uiteindelijk toch de eindmeet overschreden als 29ste en eerste bij de M3 veteranen. Mijn GPS Garmin klokte op 83,5km af maar ik had ergens samen met 2 andere lopers in het Koning Boudewijnpark wat mislopen doordat enkele wimpels waren weggenomen. Maar gelukkig had een van die andere lopers een routeplanning bij zich waardoor wij na een zekere tijd terug op de goede weg waren.

Eindbalans: een mooie, gevarieerde, niet te zware trail maar door het aantal km en temperatuur niet te onderschatten trail. Voor diegenen die ooit eens onze hoofdstad willen zien in een andere context, zeker doen!

Thierry De Block
(de.block.thierry <> telenet.be) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Ze hebben er weer wat moois van gemaakt, daar in Roelofarendsveen. Het thema van de One and Only was dit jaar ‘Once upon a time in the West’. Voor mij de beste western die ooit gemaakt is, ondanks dat Clint Eastwood er niet in mee speelt. En dat het thema om een western ging was duidelijk te zien aan de deelnemers van de 125 estafette teams en de 26 sololopers. Cowboys in soorten en maten, indianen en sheriffs, minimaal 12 saloons langs de kant en overal westernmuziek, maar ook veel country met Johnny Cash en Dolly Parton (Jolene heb ik nu wel genoeg gehoord) en tot mijn verrassing ook op twee plaatsen de nieuwe cd van Waylon. En dan de route. In het verleden hebben we al heel wat meegemaakt met de One And Only’s, stukken over het zand, een dijk op en neer, 21 keer door een plantenkas, door treinwagons etc. En nu, nu gingen we meteen na de start door het gemeentehuis, er omheen en dan door een magazijn. Op veel plaatsen scherpe bochten met op zes plaatsen heen en terug om een hek en weer verder. Over het Westeinde een lekker lang stuk rechtdoor, dan door hofjes met bochten, bocht na bocht. Op één plaats een bruggetje omhoog, dan steil zes meter naar beneden, scherp rechts af, om het hek, 200 meter rechtdoor, weer draaien om een hek, 100 meter terug, scherp rechtsaf, over 15 meter weer steil zes meter omhoog, weer rechts af en maar weer verder, kortom een technisch parcours waar niet iedereen van houdt. Mij ligt dat gedraai en bochtenwerk wel. En ook de sfeer ligt me. Ik kom er graag. Ik liep er mijn laatste marathon voor mijn operaties, de eerste erna en mijn 100ste.

Het aantal sololopers was gering, maar wel veel bekenden. Vooral de aanwezigheid van Lex de Boer deed me goed. Vandaag voor hem marathon 401! Na de start was er meteen een opstopping om door het gemeentehuis te komen, maar daarna kwam de meute goed op gang en rekte steeds verder uit, waardoor er geen opstoppingen meer waren. Mijn stiekeme doel was een (voor mij) snelle marathon te lopen in ongeveer 4:25. Dat zou een nieuw PR in mijn tweede loopleven zijn en daarvoor zou ik circa 6:20 per km moeten lopen. Maar vanaf het begin ging het eigenlijk steeds te snel, ondanks dat ik wat inhield. Ik liep daar heerlijk te genieten in een strak tempo wat ik, zo voelde het, heel lang kon volhouden. De halve marathon ging in 2:09 en een beetje. Eigenlijk veel te snel, maar het liep zo lekker. Ik hoefde niet te hijgen of overmatig transpireren, ik liep gewoon ontzettend lekker en zou wel zien waar het schip strandde. De eerste kilometer van de tweede helft dook ik zelfs onder de 6 minuten. En zo ging het maar door, elke kilometer sneller dan gepland. Het was dan ook voor mij een heerlijk weertje, zon, 20 graden en nauwelijks wind. En elke ronde een glaasje cola van een voor de marathonlopers gereserveerde tafel van een particulier. En voor mij ook leuk was het inhalen van steeds meer sololopers. De eerste ronde liep ik bijna laatste, terwijl ik als 12de eindigde. Een resultaat waar ik trots op ben.

Maar bij kilometer 38 werd het serieus moeilijk. De kilometertijden liepen op naar 6:45. Maar de laatste ging weer in 6:20 met als eindtijd 4:21:06. Voor mij een droomtijd, dik zes minuten sneller dan mijn vorige tweede loopleven PR, dat ik dit voorjaar in Genk liep. En zeer strak gelopen, in de tweede helft een verval van maar 3 minuten! Een onverwachte, maar o zo welkome tijd. Ik vraag me af hoe dat komt. Ik word over twee weken 64 en beschik sinds mijn operaties in 2005 en 2006 nog maar over 75% van mijn hartfunctie. En toch loop ik steeds sneller en gaat het steeds makkelijker. Ben ik nog steeds aan het herstellen, of ligt het aan mijn training. Sinds vorig jaar oktober loop ik iedere woensdag 50 tot ruim 60 kilometer. En de laatste maanden vaak ook nog duurlopen met snelle kilometers. Ik weet het niet, maar het zal vast een combi zijn. Maar hoe het ook komt, ik geniet ervan. Er zijn niet zo heel veel lopers van dik zestig die nog nieuwe PR’s lopen.

Theo de Jong
(theohinne <at> hotmail.com) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Het was een TOP dag in Oost Groningen en dat was het.

In april na het lopen van de halve JKM over het strand in een tijd van 5.42 voelde ik de klik ja je bent nu klaar om naar Winschoten te gaan en een poging te ondernemen om de 100 km te hollen. Schema voor een 100 uhh die heb ik wel maar die is van een loper met een pr van 7.26 op de 100 dat aanhouden nee maar ik kan wel veel met de variatie erin en die is er vooral heeel veeel lopen hahah. Nee ook tempo blokken van 15 tot 20 minuten en een keer per week een 10 km op 5/min de km daar wordt je sterk van zeggen ze nou ik werd er vooral moe van haha ik ben een ultraloper geen snelheidsduivel maar het is ergens goed voor en alle trainingen ook bij de club bleven lekker lopen.

Toen brak de maand augustus aan de maand van de lange duurlopen wel dat waren er wel 4 verdeeld over 5 weken 4 uur 5 uur 5 ½ uur en een 6 uur puzzel puzzel met de tijd vroeg de wekker op zaterdag 05.15 op pad camelbag om met drinken eten rozijnen snickers alles om te testen best lekker 07.00 een snicker. De 6 uursloop was gezellig met mn clubmaat ff kijken op welke schoenen ik in Winschoten ga lopen (niet de nike free dus) maar de pegasus een allrounder waar vele kilometers onder zitten al en dan na 6 uur ben je er klaar voor en gaat de afbouwperiode beginnen nog een week voor Winschoten de Vlietloop 16.1 km gecontroleerd hard heerlijk nog ff los 1.12.20 heel soepel en mentaal komt op deze dag de tank op 100% ready for take off.

12 september 11.00 we gaan vast naar Winschoten ik rij mee met oud ultraloper Guus van Veen en zijn vrouw Diana zij zelf loopt de 50 km slapen in een chalet onderweg tips belangrijk niet te snel starten maar wat is te snel geen idee ik heb het plan in mijn hoofd uitvoering nu alleen nog.

13 september begint om 02.00 wakker een mug pff snel de deur open en weg er mee blijkt dat die naar Guus en Diana te zijn gevlogen uiteindelijk 06.00 wakker douchen koffie eten wc wc wc.. De verzorgingstent stond al met als personal assistent Karel wat een topper zeg alles staat klaar later in de race haalde die je op om te vragen wat je wilde hebben en rende mee naar de tent SUPER.

10.00 we gaan loopt soepel gek he bijna een week niks gedaan ronde 1 56 minuten iets te snel ronde 2 57 min, Guus zegt denk na toen tempo laat naar 10 per uur ronde 3 1:00 dit is beter ik wil hem uitlopen ondertussen genieten van het publiek en het weer voor de toeschouwers ideaal, mijn vrouw is ook bij de tent en dat geeft ff een kippenvelmomentje.. Ronde 4 1:03 nu op naar de 50 en de eerste dip komt tis warm drinken gaat goed eten staat me tegen maar prop er wel wat in,heb het ff zwaar en denk ik loop hem niet uit, snel die gedachten omzetten en vasthouden aan het feit dat je uit je dip komt en ik ben hier gekomen om hem uit te lopen ronde 5 1:09 ik knap weer op inmiddels heeft een maatje het parcours al afgelopen steun foto’s filmpjes geweldig wat zijn we toch een mooie club he.

Ronde 6 1:12 nu nog een marathon en denk ik loop hem uit ronde 7 1:15 weer een klein dipje tot de 80 1:19 dan van 80 naar 90 fietst onze trainster mee precies op het juiste moment mensen langs de route zeggen nog een we wachten op je en ja dan de laatste oh ja ronde 9 1:20 wel vlak die laatste 2 inmiddels heeft alles in het lichaam al vreselijk zeer gedaan pijn hier dan weer daar en de knie links recht links recht die deden aan stuivertje wisselen.

Ronde 9 Wil loopt mee Richard op de mountainbike zonder licht haha mensen die er nog zijn bedanken inmiddels zijn de BBQ’s en de kratten bier weg maar de diehards zitten er nog ik bedank ze en zeg tot volgend jaar ja want dit feest wil ik nog een keer km 97 is een bijzondere deze had ik in december in 12 uur nu 11 uur 25 zoiets. 98 lus uit bocht rechts bocht rechts 9 km ik ruik de finish of mezelf haha nou ik verzeker je ik stonk naar zweet haha.

Links en ja de laatste 200 meter handen in de lucht juichen, zweven euforie en totaal gesloopt aangemoedigd door de tri teamers Sonja Karel we zijn er 11:47 krijg gelijk wat steun en een deken want ben echt op ff een stoel en bijkomen na 5 minuten ben ik weer bij de mensen en wankel naar de massage de masseuse vraagt waar doet het zeer ik kan beter zeggen waar niet haha.

Na geknepen te zijn op naar Friesland naar de ossenhaas salade en koud bier………. Hier heb ik maanden naar toe geleefd en heb het gedaan ben hier vreselijk trots op nummer 1 in volharden en mentaal doorgaan want dat was het echt…..

Groetjes
Pieter den Edel
Wzk tri-team Wassenaar.
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ] - [1-2-3 Uitslagen ]