Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
20 okt 2014
23ste Zagreb Marathon
18 okt 2014
Chicago Marathon
16 okt 2014
Een PR en meer bij het Nationaal Militair Kampioenschap (Marathon Eindhoven)
16 okt 2014
Marathon Eindhoven
Verslagen in 2014
* Oktober
* 20 okt 2014: 23ste Zagreb Marathon
* 18 okt 2014: Chicago Marathon
* 16 okt 2014: Een PR en meer bij het Nationaal Militair Kampioenschap (Marathon Eindhoven)
* 16 okt 2014: Marathon Eindhoven
* 15 okt 2014: Berg en Dal trail en Soester Bosmarathon
* 15 okt 2014: Boekarest en Sofia marathon
* 13 okt 2014: Hattemerbroek en Gasselte: 2 keer 50
* 10 okt 2014: Ultratour du Leman 175 km
* 6 okt 2014: Numinbah2Polly, 21 september 2014, 50 kilometer trail
* 5 okt 2014: Loch Ness Marathon 28 september 2014
* September
* Augustus
* Juli
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Oktober 2014
 
Mijn vaste loopmaat Albert (Meijer) is volop bezig “landen te sparen” en hij had bedacht dat er in het voormalige Oostblok vele marathons worden georganiseerd, maar hij er nog geen op zijn lijstje had staan. Bij het plannen van zijn loop-agenda ontdekte hij de marathon van Zagreb, op 12 oktober, en hij vroeg mij mee te gaan. Aangezien ik Kroatië al aardig ken van vakanties en de tijd mij wel uit kwam, stemde ik in.

Op donderdag heen en op maandag terug: voldoende tijd om de stad te bezichtigen. We hadden een verdieping in een particulier huis in het centrum. Zagreb is uitgestrekt, maar het echte centrum is overzichtelijk klein, met alles op 15 minuten lopen. De vlucht duurt slechts anderhalf uur en dan met de bus nog een goed kwartier.

Het weer was goed, té goed zelfs: buitengewoon warm voor de tijd van het jaar, met 26-27 graden, ook op de dag van de marathon. Maar goed: Zagreb is een half-mediterraan land, met idem dito drink- en eetgewoontes: laat eten, 's morgens rustig de tijd voor ontbijt en koffie. Kroatië is voor veel dingen ongeveer even duur als Nederland, maar het eten en drinken is er goedkoop: bord mixed grill, plus salade en brood, plus een liter pivo voor 70 kuna (€ 10,=). De stad heeft als toeristische hoogtepunten een kathedraal, musea en een paar mooie parken. Wij hadden dat echter in een dagje wel gezien. Wel op vrijdag heerlijk langs de rivier de Sava gelopen: een dijk langs de uiterwaard met een heerlijk schelpenpad.

Het viel ons op dat er nauwelijks toeristen waren: wel dagelijks een bus Aziaten, we hoorden wat Engels praten en wat Duits: geen Nederlands gehoord: dat is zomers langs de kust wel anders!!! Wellicht lag het aan het feit dat op zaterdag de marathon van Budapest was, welke zeker Nederlanders trekt. Jammer dat we er te laat achter kwamen, anders hadden we een “dubbel” kunnen doen!

Op de dag van de marathon dus warm. Er was een inschrijftent voor de startnummers, een tentje van Adidas en van Garmin, twee kleedtenten en een eettent: we kregen een lunch bon voor na afloop (dit bleek voor brood en soep, plus water en een pul bier). Uiteindelijk kregen we een functioneel T-shirt, een katoenen shirt, flesje water, een prima rugzak en een medaille achteraf, voor de prijs van € 20,-.

De verzorging was ok, met water en sportdrank, banaan en sinaasappel. Het parcours was vrijwel vlak tot vals plat, over breed asfalt met trambanen, en liep vanuit het centrum eerst 7,5 km richting het oosten, keerpunt, langs de start 3 km richting het westen met keerpunt en weer terug. Marathon 2x. Drankposten op 5 km afstand. Drukke start met ca. 400 marathonlopers (waarvan een groot deel uit viel) en nog meer lopers op de halve afstand en op de 5 km.

Het gehele parcours is afgezet met dranghekken en verkeersregelaars, maar verder is het vrij saai lopen. Enkele Kenianen op kop (uiteindelijke winnaar in 2.13) en dan zijn de keerpunten op zich wel leuk: je komt elkaar 4x tegen. Tenminste, als je geluk hebt, want ik had mijn dag niet (te warm, te weinig km's gemaakt en last van mijn rug), maar Albert ging heel goed (hij gedijt in de warmte) en dan zijn de keerpunten elke keer een bevestiging van onvermogen, voor mij dan.

Al met al voor weinig geld een leuke bestemming voor een weekeindje weg met marathon, mits je mooi weer hebt, want anders heb je het na een dagje ook wel weer gezien. Het smaakt in ieder geval naar meer Oostblok, dus wordt vervolgd!!


Ton Aker
 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Toen ik in 2009 me zelf voorgenomen had om elke 5 jaar de New york marathon te gaan lopen stond er voor dit jaar de NYC marathon in de planning. Maar omdat vorig jaar de marathon is afgelast en dit jaar de 44ste editie is heb ik besloten om volgend jaar NYC te gaan lopen. Daarom heb ik me zelf ingeschreven voor de Bank of America Chicago Marathon. Ik heb voor mezelf besloten om gewoon te genieten van de marathon en te finishen. Qua training heb ik niet voldoende kunnen trainen om een snelle tijd te lopen.

12 oktober, 's-morgens om 04:00 ging de wekker. Met een goed gevoel zat ik aan het ontbijt naar het weer te kijken, de hele week was er slecht weer voorspeld, maar nu bleek dat het toch wat warmer zou zijn. Na alles klaar gemaakt te hebben vertrok ik naar de metro richting Buckingham fountain, het start / finish gebied van de marathon. Eenmaal aangekomen zat de sfeer er al goed in! Er stonden allerlei tentjes waar van alles te halen viel (eten, drinken, gelletjes, etc, etc.).

Om 07:00 was het tijd om de gear-bag in te leveren en naar het startvak te lopen. Ik startte in corral D, first wave. Om 07:39 was het tijd om door de 29 verschillende buurten van Chicago te lopen. Qua supporters langs de kant was het gewoon one big happening! Overal stonden bandjes & theater acts wat erg veel sfeer gaf.

Rustig en genietend passeerde ik het 10km punt bij Lincoln Park in 1:02:50. Ongeveer na km 17 voelde ik aan mijn benen dat ze eigenlijk niet meer wilden, begon wat kramp te krijgen in m'n buik. Maar goed, ik wilde niet opgeven want ja ik heb niet voor niks deze reis gemaakt! Dus besloot ik het tempo wat lager te zetten en dat hielp.

Na 2:13:43 passeerde ik het halve marathon punt, nog maar de helft dacht ik! Maar mijn benen voelden nog steeds zwaar. Gelukkig wist het publiek mij wat op te peppen waardoor ik door kon lopen. Rustig liep ik door Chinatown, ik wist bij mezelf dat het niet ver meer was! Nog 2 keer naar links, 1 lange rechte weg en dan de finish! Dit gaf me wel energie om de laatste 4km door te kunnen lopen zonder te wandelen. Ik begon de kilometers al af te tellen.. De laatste bocht was in zicht, eindelijk! Ik was er! De tweede Marathon Major gehaald in 4:59:54!

Het was een hele leuke marathon om te lopen!

Groeten,

Jop Boon
 
 
[ top pagina ]
 

 
 
 
In het voorjaar had ik ingeschreven voor de Marathon Eindhoven via Defensie. Voor deze marathon zou ik anders niet zo snel ingeschreven hebben, omdat het twee keer dezelfde ronde is. Maar de Marathon Eindhoven werd echt mooier dan verwacht.

Voor aanvang konden we ons omkleden in het Pullman hotel, en als topatleten werden we ontvangen en zaten we tussen lopers vanuit alle uithoeken van de wereld. Dertig minuten
voor de start konden we rustig naar het startvak wandelen, dan merk je dat de marathon nog niet zo massaal is als Amsterdam en Rotterdam. Vijf meter voor mij stonden de pacers van de 3 uur 15 (4:37 per km). Na het startschot waren we zo weg en trapte ik in de val om met de pacers 3:15 mee te lopen. Rond kilometer 3 loop ik Francois voorbij en hij geeft aan dat ik achter de pacers van de 3:15 loop, ik steek mijn duim omhoog als teken dat ik dat weet. Bij kilometer 5 besluit ik om mijn eigen tempo te gaan lopen, maar bij 10 kilometer liep ik nog steeds achter de groep. Bij kilometer 15 voelde ik me nog steeds goed, maar op de marathon moet je je goed voelen bij kilometer 30 ,want bij kilometer 15 voelt het altijd goed.

Rond kilometer 18 kwam Danny naast mij lopen. En toen gaf ik een beetje gas omdat ik het wel leuk zou vinden om met 3 lopers uit Den Helder naast elkaar te lopen. Rond kilometer 20 zou Corinda staan met de kinderen, maar ze stond nergens. Bij km 21 stapte Danny uit vlak voor me, hij had de verkeerde schoenen aangedaan bleek later.

Bij kilometer 25 begon het lopen iets moeizamer te gaan, ondertussen genoot ik nog wel van alle muziek en discjockeys langs het parcours. Van house muziek tot Frans Bauer liedjes tot klassieke muziek, alles stond langs de kant. Bij km 30 gingen de kilometer tijden boven de 5 minuten. Dan krijg je beetje bij beetje spijt van de snelle start, omdat je weet dat je de volgende kilometers onnodig veel tijd ga inleveren.

Endy, een ultraloper die ik herken van de Dutch Coast Ultra Run by Night, komt mij voor de tweede keer voorbij lopen. Endy en Francois hebben vorige maand beide de 100 kilometer wedstrijd in Winschoten gelopen en dat zie je nu terug in hun makkelijke loopstijl.

Sommige muziekbandjes hebben even pauze en dat is eigenlijk wel jammer. Langs het trainingscomplex van PSV loopt het heerlijk in de schaduw, hier zie je al meer lopers gaan wandelen. Zelf moet ik ook blijven werken om de km tijden een beetje op niveau te houden.

Dan kom ik langs een groepje mensen waar een loper op een stoel zit met een infuus aan zijn arm. Een stukje verder begint een loper opeens te hinkelen en gaat tussen het publiek door om te rekken aan een lantaarnpaal. Zijn kuit is in de kramp gesprongen. Ik loop dan niet snel meer, maar door het ultralopen weet ik wel dit soort ongemakken te ontlopen.

De laatste kilometers is het al drukker langs het parcours en links en rechts staat het publiek met een biertje in de hand. Het is leuk om een beetje te zwaaien en roepen, zodat de mensen beginnen te klappen en te juichen. Vijfhonderd meter voor de finish staat dan toch Corinda daar met de meiden. Gelukkig heb ik me zorgen om niets gemaakt. Ik stop om ze alle drie een knuffel te geven, Corinda roept dat ik door moet lopen tot de finish. Dan door naar de finish waar ik in 3:26:03 door heen loop. Nieuw PR gelopen, maar als ik mijn hoofd had gebruikt had het zeker 4 minuten sneller gegaan. Liep ik vorige keer nog een negatieve split, nu toch weer in de val van de marathon getrapt.

Terug bij het Pullman Hotel krijg ik de grootste surprise van vandaag. Ik moet wachten tot de prijsuitreiking. Ik kan het haast niet geloven. Eerst krijgt de andere categorie een medaille en dan blijkt dat de snelste loper in mijn categorie hoort. O jee, straks val ik net naast het podium. Maar nee, ik ben 3e geworden in de klasse veteranen jong. De 2e plaats was 2 minuten sneller, dus als ik met mijn hoofd had gelopen had ik nog een treetje hoger kunnen staan. Maar ik ben zeer tevreden met de bronzen medaille.

Aukje komt er nog achter dat de andere medaille die ik heb gekregen bij de finish een medaille van de halve marathon is. Ze wil hem met me gaan ruilen bij de finish, maar ik laat het zo, omdat ik mijn startnummer belangrijker vind en omdat ik nu een NMK medaille heb.
De Marathon van Eindhoven is echt een top dag voor mij geworden. Met mooi weer, een goede organisatie en een PR met prijsuitreiking van 3e plaats veteranen jong NMK.

Groeten van Matthieu Magielsen
(mp.magielsen <at> quicknet.nl) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
De eerste week van oktober waren we in Rome. Wat een prachtige stad, één groot openlucht theater. Waar je ook was, overal waren sporen van de oudheid zichtbaar, in de vorm van prachtige kerken of paleizen, dan weer door kleine opgravingen of opeens een stuk muur uit 100 jaar voor Christus. Het Colosseum en het Forum Romanum waren groots. Wat mij bijzonder intrigeerde waren de in de plaveiselstenen van de Via Appia (300 jr voor Chr.) uitgesleten sporen van de karrenwielen. Ik kon de karren bijna horen knarsen en piepen en de voerlieden roepen. Schitterend, evenals het weer, 25 graden en volop zon. Maar op een of andere manier liep ik er wel een vervelende verkoudheid op. Zo vervelend dat ik, toen we 9 oktober terugkwamen, twijfelde of ik de marathon van Eindhoven wel zou lopen. Maar gelukkig ging het de volgende dagen iets beter en besloot ik toch te gaan. Maar wel met een dichte neus en nauwelijks stem. De laatste keer dat ik er liep was in 2004 toen ik er samen met Henry Okkersen pacer was voor de 4:00 uurgroep.

De omstandigheden waren prima, weinig wind, zon en 12 graden bij de start, later 17 graden.
Het was lang geleden dat ik in een grote marathon meedeed, in de uitslag staan 1296 finishers.
Na de Ruhrtalmarathon, twee weken eerder, dacht ik in Eindhoven wel een snelle tijd te kunnen lopen, maar dat zou ik door mijn verkoudheid wel kunnen vergeten. Na het startschot, in de hollende meute, toch snel vertrokken, eigenlijk te snel. Maar het ging gewoon verbazend lekker. Ik zou dus wel zien hoever ik zou komen. Ondertussen was de zon helemaal doorgekomen en was het in ieder geval voor mij een ideaal loopweer, veel zon, geen wind en niet te koud. Net voor ik de tweede ronde inging - we liepen twee vrijwel identieke rondes - hoorde ik dat de nummer één, Tilahun Regassa, er aan kwam. Hij moest nog 1,5 km, ik nog 22,5. Zijn tijd 2:06:21 was snel, maar toch behoorlijk minder snel dan waarop de organisatie hoopte. Ik had meer dan het dubbele nodig.
Ook in de tweede ronde ging het best lekker, ik leverde maar enkele seconden per km in. Tot km 37, toen werd het wel heel erg moeilijk. Daar merkte ik dat een stevige verkoudheid veel invloed heeft, mijn lichaam was bepaald niet optimaal. Of ik moet, zoals iemand later zei, wat extra op die laatste kilometers trainen (misschien bij km 42 beginnen?).

Maar goed, het waren nog maar 5 km. Als ik het zo schrijf lijkt het niets, 5 kilometer, niet eens een half uur. Maar voor mij was het nog een verschrikkelijk eind. Ik sleepte me nu echt van km-punt naar km-punt. Ik moest af en toe gewoon enkele meters wandelen, rennen ging dan niet meer. Maar opeens kom je dan in een smal deel waar het publiek, rijen dik, achter de hekken staat en je vooruit wordt geschreeuwd. Het is nog steeds niet zo dat ik door het publiek gedragen werd (ik moet het nog steeds zelf doen), maar als ze uit volle borst “THEO, KOM OP, JE KAN HET” roepen, dan ga je door. Daarna een stuk met alleen maar kroegen en nog meer publiek. Toen ik hier even wandelde, werd ik weer vooruit geschreeuwd. Daar in die drukte heb je het gevoel dat je bijna bij de finish bent, maar je moet dan nog een heel eind met veel minder publiek en dat is dan best lastig. Maar dan is toch eindelijk de finish in zicht, ook weer met heel veel publiek. Een eindsprintje, zoals gewoonlijk, zat er niet meer in, maar wel kon ik blijven rennen. Eindtijd 4:18:49, was ik niet zo verkouden geweest, was het vast sneller gegaan. Maar het betekende wel weer een nieuw tweede loopleven PR, 32 seconden sneller. Sinds februari van dit jaar heb ik dat nu vier keer verbeterd, van 4:26:26 naar 4:18:49. Wat zou Luc ervan zeggen?

Overigens is Eindhoven een goed georganiseerde marathon, met veel verzorgingsposten waar je water, sportdrank, bananen en sinaasappels krijgt aangereikt, met voldoende sponsposten en overal wel publiek langs het parcours. Maar de lange rechte stukken door al die nieuwbouwwijken zijn wel saai. Maar ik ben blij dat ik er weer een keer gelopen heb.

Theo de Jong
(theohinne <at> hotmail.com) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]