Ga naar de startpagina

Het laatste nieuwsGa naar de verslagenBekijk de komende evenementen in de kalenderGa naar de uitslagenGa naar het discussie forumTrainings tipsLinks naar andere pagina'sMeest gestelde vragen

Verslagen actueel
21 jul 2014
Verslag Diever
19 jul 2014
Andorra bergmarathon
9 jul 2014
Waldniel Marathon
7 jul 2014
Den Haag-Assen
Verslagen in 2014
* Juli
* 21 jul 2014: Verslag Diever
* 19 jul 2014: Andorra bergmarathon
* 9 jul 2014: Waldniel Marathon
* 7 jul 2014: Den Haag-Assen
* 7 jul 2014: Thüringen ultra
* 7 jul 2014: Festival Trails Semois 5 juli
* 4 jul 2014: Ardennes Mégatrail
* 4 jul 2014: Was ik maar een Belg
* Juni
* Mei
* April
* Maart
* Februari
* Januari
Verslagen in 2013
Verslagen in 2012
Verslagen in 2011
Verslagen in 2010
Verslagen in 2009
Verslagen in 2008
Verslagen in 2007
Verslagen in 2006
Verslagen in 2005
Verslagen in 2004
Verslagen in 2003
Verslagen in 2002
Verslagen in 2001
Verslagen in 2000
Verslagen in 1999
AltaVista
Zoek:
Discussies
Het web


 
VERSLAGEN van Juli 2014
 
Normaal schrijf ik geen verslagen (meer) van wedstrijden in Nederland, maar deze heeft voor mij toch iets speciaals en er moet mij ook iets van de lever.
Na een viertal lekkere trainingsweken waarin ik voornamelijk in mooi weer (25C of hoger) had getraind, werd het weer eens tijd voor een wedstrijd en dat werd dus (vanwege het waardeloze weer in Aalter een week eerder, waarvoor ik bovendien Assen, waar het onverwacht (voor mij) heerlijk weer was geworden las ik, had laten schieten) de Midzomeravondmarathon te Diever. Ik was hier in het verleden al 3 x eerder gestart, waarbij helaas 2 x uitgestapt, te weten 1 x wegens een blessure en 1 x wegens hevige diarree. Het was nu bij de start om 17.00 uur 33C (!) en het zou niet verder dalen dan tot 28C, kortom MIJN weer. Tegen Hans Buis zei ik desgevraagd al dat het nu eigenlijk weer eens moest gebeuren, maar dat mijn knie toch wat twijfels gaf.

Na een voor mijn gevoel rustige start kwam ik (ondanks die vreselijke klinkers in het dorp) na 5 km door in 26.09 en besloot ik mij niet in te houden en er voor te gaan. Natuurlijk was het voor mij ook zwaar, maar ik genoot van elke stap. De uitstekende verzorging (en dat voor slechts € 12 inschrijfgeld) en het feit dat ik steeds meer lopers voorbij stak hielpen mij daarbij.
Ook ik had wat verval in de 2e helft, maar dat was veel minder (denk ik) dan bij anderen, namelijk minder dan 9 minuten. In de laatste ronde werd ik (voor het eerst) ingehaald, maar een ultieme poging om het gat nog dicht te lopen bleef steken op 30 seconden. Mijn eindtijd was 3.56.41, mijn beste tijd van het jaar. Bovendien 11e van 53 gestarte lopers. Ik denk niet dat veel lopers in Diever hun beste tijd hebben gelopen, dus dat bevestigt maar weer eens dat ik heel goed tegen heet weer kan.

Conclusie: Diever is een voorbeeld voor veel andere organisaties, zoals de Rotterdam Marathon, waar lopers van het parcours werden gehaald omdat het wel 24C werd en ook o.a. Leiden, die hun vaste datum op de 3e zondag in juni jaren geleden hebben ingewisseld voor een “veilige” datum in mei (waar het dit jaar overigens ook heet was, dus volgend jaar zal het wel in april zijn). Dit, terwijl het toch voor elke lo(o)p(st)er duidelijk is waar hij/zij wel of niet tegen kan. Zo loop ik dus geen marathon (meer) onder de 10C, omdat mijn lijf dat niet kan handelen. Dus als je niet tegen warmte kan, ga zwemmen !

In Diever hebben ze er gewoon per 10 km 2 extra verzorgingsposten (met o.a. water, sportdrank en cola bij gedaan en bovendien grote bakken met sponzen en zie daar, probleem opgelost. Mijn complimenten hiervoor. Op deze wijze komen warmteliefhebbers als ik ook eens aan hun trekken.

Albert Meijer
(a.meijer1 <at> quicknet.nl) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Na 4 uur vertraging op Schiphol in verband met noodweer in Barcelona kwamen we op maandagmiddag aan op Barcelona International Airport. Huurauto opgehaald en richting Andorra met onderweg 4 tolstops (totaal 25 euro) naar ons resort in Anyos gelegen op 1245 meter hoogte. Andorra is het enige land in de wereld met 2 staatshoofden, dat zijn de bisschop van Spanje en de president van Frankrijk!
In totaal 78.000 inwoners en het betaalmiddel is de euro. Voor de 1e keer werd er een officiële bergmarathon georganiseerd met start en finish in Ordino. Als landloper en liefhebber van trail/natuurmarathons was de keuze snel gemaakt en heb ik mij ingeschreven. Je moet wel een medisch verklaring kunnen tonen. Dit is een verplichting van de organisatie.

Om aan de hoogte te wennen looptrainingen gedaan en oa naar de hoogste berg van Andorra gewandeld/ geklauterd, de Comapedrosa van 2980 mtr. Op vrijdag startnummer ophalen, die moest eerst geactiveerd worden, en mijn Duitse loopvrienden Jurgen en Klaus ontmoet van de http://www.countrymarathonclub.com (inclusief Andorra heb ik nu in 66 verschillende landen 111 marathons gelopen). Van de 600 marathonlopers was ik de enige Laaglander. Op zaterdagmorgen om 08.00 uur de start maar voordat je het vak ingaat eerst een elektrische nummerbevestiging/controle en toen werd ik tegen gehouden door een controleur. Dan moet de Camelback op de tafel en wordt er gecontroleerd of je alles bij je hebt wat verplicht is. Ik had op 2 dingen na alles wat moest, fluitje, telefoon, aluminium deken, water, gel, muts, armwarmers, handschoenen, zonnebril, windjack, beker maar geen extra jasje en beenwarmers. Mijn Camelback was al helemaal vol en er kon niets meer bij. Omdat de controleur even was afgeleid ben ik doorgelopen en inmiddels heb ik al een grotere Camelback aangeschaft. Ik had al enige ervaring met bergmarathons van 2500 mtr in Slovenië en Georgië en oa de Jungfrau en in Liechtenstein maar de hoogste top van deze Andorra bergmarathon was de Casamaya van 2740 mtr met in totaal 3000 klimmeters en een limiet van 14 uur.

Na een prachtig spektakel bij de start met vuurwerk vertrokken we om 08.00 uur onder prachtige, zonnige omstandigheden. Al snel werden we de rotspaden opgestuurd naar het 1e obstakel, de 2560 hoge Arnes. Tijdens het lopen krijg je elektronische en handmatige controles van je startnummer, in totaal ben ik zeker 10x gecontroleerd. Na een stuk of wat zware beklimmingen en afdalingen eindelijk het hoogste punt van de marathon, de Casamaya. Helaas begon het te miezeren en kwam de mist opzetten. Tot mijn grote schrik zag ik een vrijwel loodrechte rotswand waar we tegen op moesten die hoger was als de Dom van Utrecht( 112mtr en 32 cm). Gelukkig had ik nog een regenjasje in mijn Camelback die ik voor 1 euro had aangeschaft waar ik achteraf heel gelukkig mee was. Het was al heel koud geworden met veel wind daarom mijn muts opgezet, handschoenen aan en regenjasje. Met behulp van kettingen en touwen en vooral met handen en voeten omhoog wat zeker 1 uur heeft gekost om boven op het plateau te komen. Op de top bevroren handen maar wat een heerlijk gevoel als je boven staat met schitterende uitzichten. De mist was gelukkig al opgetrokken. Tijdens de afdaling begon het gelukkig ook weer warmer te worden. Op de lagere gedeeltes was het 27/28 graden dus de extra spullen konden weer in de Camelback. Vermoeid maar niet kapot kwam ik in een tijd binnen van 9 uur en 2 minuten. Helaas zijn de uitslagen nog niet bekend dus ik ben wel benieuwd naar mijn plaats in de klasse Vet.2 *)
Terugkijkend een perfect en prachtig georganiseerde marathon.

Jaap van den Berg
(mea.jaap <at> online.nl)


*) Noot van de redactie: Jaap werd 22e van de 37 finishers in deze klasse. In de marathon noemt hij zichzelf de enige deelnemer uit de lage landen maar ook de Belg Michaël Marek deed hier mee en finishte na 7 u 19 min. In de ultratrails van 170, 112 en 83 km waren er meerdere finishers uit België en ene Renaud Grelet uit Nederland.

Bij deze een oproep

PCMN JumpRun 2014: PRIMEUR IN BAARN/HOOGLAND


Marathonloper Jaap van den Berg (Soest) en marathonloper/organisator Mik Borsten (Amersfoort) organiseren zaterdag 6 september een wel heel bijzonder sportevenement: de PCMN JumpRun 2014. Het is een primeur waarvoor de twee sportmannen zich verzekerd hebben van de steun van het Parachutisten Centrum Midden Nederland (PCMN) uit Hilversum.

De PCMN JumpRun 2014 bestaat uit de combinatie van parachutespringen en hardlopen over klompenpaden op grondgebied van Baarn en Hoogland. De dropzone, waar de marathonlopende parachutisten tussen 10.00 en 11.30 uur gedropt worden, ligt direct bij de start/finish op het punt waar de paden naadloos in elkaar overgaan: de hoek Slaagseweg/Neerzeldertseweg 20 te Hoogland (zie afstandmeten). Het zware parcours is 12,3 km lang en voert door en over o.a. weilanden, maïsveld, klaphekken, bruggetjes en het looppad langs rivier de Eem. De afstand zal dus 3,5 keer afgelegd moeten worden.
Er zijn maximaal 25 startplaatsen beschikbaar voor marathonlopers die niet springen. Starttijd is 12.00 uur en limiet is 5.30 uur.

Voor meer informatie en/of aanmelding kunt u contact opnemen met Jaap van den Berg/Mik Borsten op het adres mea.jaap <at> online.nl

http://www.afstandmeten.nl/index.php?=1357745 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Bij het lezen van marathon verslagen valt mij op dat deze vaak beginnen met een opsomming van klachten , zoals een slechte voorbereiding i.v.m grote of kleine blessures... dus ik ga nu niet zeggen dat ik de laatste 2 maanden gesukkeld heb met een zware verkoudheid en een achillespeesblessure.
En dan óók nog de avond voor de marathon een Nederlands elftal dat maar niet wilde scoren en zo werd het maar later en later.... Gelukkig dat Louis nog een meesterzet had bedacht anders was ik nog voor niks zo lang opgebleven. En dan met amper 4 uurtjes slaap toch een marathon willen lopen is géén meesterzet ...eigenlijk een beetje dom , maar ja wat wil je met alleen lager onderwijs .

Niks verder leren.... thuis was het van kinds af aan werken geblazen (eigen bakkerij ). Wat ik wel geleerd heb, is op tijd opstaan want een van die werkjes wat ik niet vergeten ben, was gloeiend heet brood netjes in een rek leggen... diegene die te laat kwam had de handschoenen met de gaten....

Dus.... was ik ruim op tijd in Waldniel.... (een kwartiertje rijden over de grens bij Roermond ). Normaal lig ik al vroeg in bed en slaap dan gauw zo'n 10 uurtjes....en nu ? Ik kon de slaap maar niet uit mijn kop krijgen.. wat inlopen hielp ook al niet , daarbij was het ook nog eens van dat broeierige plakweer ! Het is 9 uur als wij zijn gestart: eerst een rondje op de atletiekbaan en dan nog 4 mooie vlakke ronden van een goeie 10 km.

De eerste 5 km in de volle zon gaan moeizaam en de gedachte om op te geven groeit met de km, de overige 5 km gaan gelukkig door een bos met redelijk veel schaduw en ik knap een beetje op (10 km : 57.51). Ik nader weer de atletiekbaan en hoor van de speaker dat ik op de 46e plaats lig van een goeie 85 deelnemers ....en ook dat nog.... 3e in de M60 klasse ! Stoppen was dus geen optie... en ik besluit om toch maar door te gaan.
2e ronde....ondanks de aanwijzing van een vrijwilliger ga ik een stuk de verkeerde kant op... ik loop gewoon te slapen... “Ik wil er mee stoppen” zei ik tegen een loopster die even naast mij loopt. Ze haalt mij over om dan in ieder geval deze ronde af te maken ..."vielleicht geht es dann besser"
In mijn vorige 61 marathons heb ik het vaak nog moeilijker gehad. Echter dan was er een tweede Sjefke die zei "kom op man stel je niet aan slappeling" maar vandaag was hij er niet.. die lag thuis nog in zijn bed.

Na dat ik al 3 keer heb moeten wandelen... kom ik weer op de atletiekbaan en verlies deze ronde 12 minuten ( 21 km : 2.14.57 ). Je mag zes en een half uur over deze marathon doen dus tijd zat....
Echter ik heb er geen zin meer in, wat mij bezield weet ik niet , ik stap voor de eerste keer in mijn 20 jarige "loop carrière" uit de wedstrijd... ik kan het gewoon niet meer opbrengen om nog zeker 3 uur hier rond te strompelen.
Mijn eerste D.N.F ...(did not finish ), zo noemen ze dat geloof ik.

Om tijdens de terugreis niet in slaap te vallen.. drink ik samen met mijn vrouw nog een bakkie koffie met "Kuchen" De laatste keer dat zij naar een marathon van mij kwam kijken is jaren geleden... toch wel bijzonder voor haar dat ze dat heeft mogen mee maken .....of ze de volgende marathon weer zo vroeg gaat opstaan.....?

Wat cijfers:
Dames:
1e Britta Hübner 3.46.28
2e Jolanta Drzewinska 3.48.38
3e Lucia Trepper 4.13.44
13e Jill Claesqes 5.40.54 (laatste)

Mannen:
1e Bart de Grove 2.58.28
2e Markus Breuer 3.08.57
3e Pasquale Totaro (Ita)3.12.54
55e Klaus Nofftz 5.40.54 (laatste)

Deelnemers: 83
Uitvallers: 15

Samenvattend: Ondanks dat het voor mij slecht is afgelopen is dit een leuke marathon. De organisatie is dik in orde, heel gemoedelijk , na-inschrijving 21 euro, en vlakbij parkeren. De supporters kunnen goed vertoeven op de atletiekbaan en het is een aardig afwisselend en vlak parcours over asfalt en landwegen. Als het even uitkomt kom ik er volgend jaar weer terug .......maar of mijn vrouw dan weer mee komt.........?

De allervriendelijkste groet:
Jef van de Weerdt
(jefvandeweerdt <> hotmail.com) 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]
 

 
 
 
Den Haag 6 uur 28 juni 2014


Nadat ik 12 jaar geleden de 6 uur in Den Haag had voltooid, is het vandaag wederom een loop waaraan ik deelneem met één verschil: dit jaar is het een veredelde training terwijl 12 jaar geleden ik nergens bewust voor trainde.

12.00 uur klinkt het startschot. In tegenstelling tot de Dijkenmarathon twee weken geleden bewust 15 seconden rustiger gestart omdat mijn lichaam op dit moment niet accepteert dat ik minder langzaam wil lopen. De eerste drie uren loop ik 10 km per uur. Voor mezelf helemaal niets mis mee maar het voelt toch niet comfortabel. Na 40 km voelt het niet meer prettig. Na 43 km nog minder prettig en na 54 km denk ik 'yes er is weer licht aan het einde van de tunnel'.

Tja om dat lichaam ietwat soepeler te laten aanvoelen staat er weer een fitnesstraining in de week gepland. Ik wordt gek van al die spiegels bij de fitness. Nou dit initiatief dient gedoseerd opgepakt t e worden met als gevolg tijdens de 6 uur schiet de kramp in mijn linker hamstring. Tjonge wat kan je dan gekke bekken trekken. Kuiten is ook geen pretje maar een hamstring daar kan je helemaal niets mee. Bij een dranghek maar iets gerekt en vervolgens gewandeld. Gelukkig dat het vandaag een prima weertje is te sporten. De temperatuur helpt een handje mee. De vrijwilligers op circa 300 meter voor de start en finish doen hun best een ieder aan te moedigen maar de yel die een ieder te horen krijg 'blijven lachen, je neemt toch deel om te genieten' is natuurlijk een waarheid als een boe/koe, toch gaat het smilen het niet meer worden. De intentie van de yel is prima wat me uiteindelijk wel doet glimlachen.

Na 57,8 km is het o.k.. Tevreden met de afstand. T.o.v. de laatste deelname 12 jaar geleden in totaal 3,7 km minder gelopen t.o.v. 2012. Dus in 12 jaar tijd 2 rondes minder gelopen. Hopelijk kan ik dit over 12 jaar weer schrijven maar ik heb twijfel, grote twijfel...


Assen 50 km 06 juli 2014


Na een intensieve werkweek start ik in Assen. Het besef komt steeds meer dat mijn functie als manager niet iets is waarvoor ik geboren ben of ervaar ik dit omdat ik midden in de midlife crisis zit? Assen is me vorig jaar goed bevallen omdat de ronde van 5 km echt geweldig is. Lekker zigzaggend door het bos en 400 meter atletiekbaan. De start is funny. Na het startschot van Lydia wil iedereen eerst een ronde op de atletiekbaan afleggen. Dit is niet de bedoeling we mogen gelijk het bos in. Die eerste meters gaan het qua eindresultaat niet doen. Ik ben echt blij voor de Lydia en Joeri dat er toch nog redelijk wat deelnemers aan de start staan ondanks dat de voorinschrijving niet overhield.

De eerste ronde loop ik in het zelfde tempo als vorig jaar. Tot drie rondes voelt het redelijk aan alhoewel mijn ambitie ligt bij trager lopen. De vierde ronde haalt een dame me in waar ik twee rondes achter aan loop. Op 30 km stopt ze en wil mijn rechter s.i.-gewricht er in dit tempo ook mee stoppen. Dat dacht ik toch niet. De 7e ronde lever ik 1,5 minuut in. Ronde 8 is het vervolg ook heftig met als een dieptepunt ronde 9. Ronde tien valt weer enigszins mee. De laatste ronden loop ik nagenoeg alleen.

Het blijkt dat circa 50% is uitgevallen waardoor ik voorin finish mits je de uitslagenlijst omdraait... Eerlijk gezegd verbaast het me niet dat er zoveel uitvallers zijn. In het begin van de run zegt een Noorderling die me passeert 'best wel een lekker weertje, alleen op de baan is het redelijk warm'. Nou daar kom je achter. Het is niet echt warm maar de hoge luchtvochtigheid maakt het er vandaag niet eenvoudiger op. Vanaf de 7e ronde heb ik veel verlies aan zout wat resulteert in een licht gevoel in mijn hoofd. Bij de verversingspost drink en eet ik van alles door elkaar maar het gebrek aan zout lost het niet op. De bouillon doet ook geen wonderen.

Maar ach wat doet het er toe, just finish. Niet uitstappen. Gewoon het slakkentempo nog meer verlagen. Symbolisch voelt het aan als een bejaarde slak met een rollator. Wat voor menigeen blijkbaar toch lastig is dat de focus teveel ligt op de eindtijd terwijl je met deze omstandigheden volgens mij de eindtijd niet belangrijk is. Kort gezegd eh geschreven gewoon je tactiek aanpassen. De winnaar zit iets boven de 4 uur, nummer twee en drie eindigen tussen de 4 uur en vijf à tien minuten. Deze uitslagen zijn circa 25 minuten langzamer t.o.v. de eerste drie in 2013. Het zelfde geldt voor mijn eindtijd. Een klein half uur leg ik toe. Trouwens de weersomstandigheden spelen een factor maar mogen natuurlijk niet als excuus gelden. Gewoon je eigen prestatie proberen te relativeren neem het niet te serieus. Ondanks dat menig hardloper niets met voetbal heeft, vind ik het boek (zonder diepgang) van René van der Gijp een verademing. Wellicht relativeert hij teveel maar beter teveel dan een gebrek er aan. Echt geen hond of kat ligt wakker van je eindresultaat.

Na afloop voel ik me geradbraakt. Hetzelfde geldt voor zondagavond en vandaag, maandag. Daarnaast voelen mijn enkels stijf of dit komt door de nieuwe schoenen of weer een lichamelijk mankementje?

Tot slot ik hoop dat de 50 km van Assen op de agenda blijft staan. Mijn advies aan de organisatie: zet volgend jaar een bord zout en een bord met stukjes aardappel bij de verversingspost. Voor de rest een dikke pluim, echt niets veranderen.


Groeten,

Henk Harenberg

 

 
[ top pagina ] - [ Kalender info ]