(21-03-08)
Goede vrijdag is vandaag niet te plannen. De JKM staat op het programma, 1 van de 3 ultralopen waar ik dit jaar aan wil deelnemen. Na een voorbereiding van circa 3 maanden, zonder noemenswaardigheden VERlopen, mag de JKM van start gaan. De voorbereiding bestond o.a. uit een trainingsloop van Noordwijk aan Zee naar Bloemendaal en retour. Daarnaast afgelopen week grotendeels op Schiermonnikoog vertoeft om toch enigszins gewend te zijn aan het zand, de wind en de zee. Echt wat prachtig om te genieten van al deze natuurelementen. Ondanks het weeralarm (storm) waaide het heftig op Schier maar de bewoners van het eiland vertelden me dat ze immuun worden van al die vooraankondigingen omdat het toch wel regelmatig voorkomt dat het achteraf meevalt. Zo ook bij de middag durende duurloop, ach het waaide maar stormen, nee niet echt, had me er wel op verheugd. Aangezien in de Achterhoek er geen noemenswaardig strand is, heb ik het Montferland maar als alternatief in mijn training gezet (marathons lopen op ATB-rondes op heftig heuvelachtig bosrijke omgeving). Ik zal toch ergens zwaar moeten trainen.
Deze week heel weinig gelopen om de accu weer op te laden, zodat de beentjes en de geest kunnen uitrusten. Wat voel je het dan beroerd zeg, je ervaart dan de reactie wat rust te weeg brengt.
Gisterenavond alle bidons gevuld met water, koolhydraten, eiwitten. Eten en extra kleding ingepakt. Mijn mobieltje opgezocht waarvan ik het gebruik en nummer niet ken. Vannacht voelde ik wedstrijdspanning. De finish halen binnen de 20 uur is voor me hoogstwaarschijnlijk (synoniem voor zeker) niet weggelegd maar wie weet. Die tijden zijn donders scherp voor mij. Ik wil toch starten, misschien staat de wind wel goed of heb ik talenten die verborgen zijn (of houd ik me nu voor de gek?). Het avontuur (ik ben geen angst-paashaas) spreekt me reuze aan maar na die training van Noordwijk aan Zee naar Bloemendaal en terug (volgens mij is dit ongeveer een kleine 40 km), daalt mijn vertrouwen, wat een verrekte rot stuk strand, echt niet normaal. Later lees en hoor ik dat dit 1 vam de zwaarste gedeeltes is van de JKM. Gelukkig toch een geruststelling.
Vanochtend half twaalf naar Den Helder gereden. Er is vervoer geregeld van Den Helder naar Vlaardingen. Dank. Om 4 uur in de middag dien ik op het Centraal Station te zijn. In een kleine 3 uur (circa 250 km) arriveer ik bij de Kazerne. Ik voel me echt gespannen (moest onderweg 4 keer plassen). Nou die mariniers hebben echt een mooi plekje. De auto parkeer ik bij de hoofdingang, loop vervolgens naar de receptie om te vragen hoe ik op het Centraal Station kom waarop de receptionist zegt dat volgens hem de wedstrijd is afgelast. Ik kan niet reageren, sta perplex, had hier geen rekening mee gehouden. De militair geeft me een intern telefoonnummer waarop ik iemand te spreken krijg van de afdeling sport. Deze man bevestigt dat de loop is afgelast. De reden is een ieder reeds bekend. De medewerker deelt me nog mede dat ze deze week reeds eerder de publiciteit gehaald te hebben met onderkoelde defensiemensen op een eiland op de Veluwemeer. Nou om twee keer vanwege dezelfde reden de publiciteit te halen, daar zitten ze nou ook niet echt op te wachten. Ik begrijp het. Hang vervolgens de telefoon op.
Mijn eerste reactie viel qua teleursteliing mee omdat ik tochal geen zelfvertrouwen (reden vermoeid) heb. Dit gevoel wordt even later compleet anders omdat ik ooit finishte op een 100 mijl nadat ik voor de start van deze loop zo moe was, dat ik een uur voor aanvang in slaap viel van vermoeidheid (betekent voor mij geen zelfvertrouwen) maar toch finishte. Goh het baalgevoel/teleurstelling begint op te komen maar besef me ook dat naast de meldelopers ook sowieso Hermy baalt. Mensen wat heeft deze man er een ultravracht energie en tijd in gestopt. Inmiddels heb ik diverse mails gelezen. Besef dat een ieder de beslissing op zijn of haar manier verwerkt. Ieder zijn of haar goede recht. Reactie roept reactie. Hartstikke begrijpelijk.
Nou nadat ik hoorde dat de JKM afgelast was, zat er maar 1 ding op, terugrijden naar huis. Geweldig ultra-afstand gereden waarbij ik op de terugweg ook nog mocht genieten van een file. (wat is het toch fijn om op het platte land te wonen)
Hoe zo goede vrijdag? Het enige wat er aan mankeert dat het niet de dertiende is.
Ondanks alle teleurstellingen, frustraties e.d. is er toch een prima toekomstperspectief (JC: "ieder nadeel hep zijn voordeel"): JKM uitgesteld naar latere datum !!!
Groet,
Henk Harenberg alias Hasenberg |
22 mei 2012
top pagina
Kalender info